ခဏေလးပဲ အခ်ိန္ေပးပါ ... ! ပကတိ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ဤကမၻာေျမ ရာသီဥတု သာယာ၍  - ကံၾကမၼာဟာ တစ္ဦး တစ္ေယာက္စီတိုင္းဘက္မွ - မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ခဲ့သည္ ..... ။ ( ဒါက - မက္လက္စ အိပ္မက္အပိုင္းအစ ) လူေတြ ... လူေတြ ... လူေတြ ..... မသိျခင္းေတြ ခင္းက်င္းထားတဲ့လမ္းမေပၚ - နားမလည္္စြာ ေလွ်ာက္သြားမိတဲ့ လူေတြ ... မေန႔ကအမွားေတြနဲ႕ ေနသားက်လာတဲ့ ဘဝ ဒီေန႕အတြက္ အမွန္တရားကို ခုခ်ိန္ထိရွာမေတြ႕ခဲ့ရင္ - မနက္ျဖန္ဟာ အရင္လို အပ်ိဳစင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ... ကၽြန္ေတာ္က ရင္ထဲရွိသေလာက္ပဲ အရာထင္ခ်င္ခဲ့တာပါ - အားလံုးေသာ ခေလးေတြအတြက္ ခဏေလးေတာ့ အခ်ိန္ေပး ဗ်ာ ... ! ... ခ ဏ ေလးပဲ အခ်ိန္ေပးပါ ... ! သူတို႕ေလးေတြ ဘာကိုယံုၾကည္ရမလဲ ... ? သူတို႕ေလးေတြ ဘယ္လိုရွင္သန္ေနထိုင္မလဲ ... ? အခုလို ေအာ္ပေရးရွင္းခန္းထဲကထြက္မလာေသးတဲ့ ကမၻာေျမႀကီးအတြက္ - Google search engine နဲ႕ စာနာစိတ္ ကို ရွာေဖြမိတယ္ ..... ။       ။ အလင္းရိုင္း

ငါသံုးငါ အတိတ္ဘဝကငါ….. အခုရုပ္နဲ ့့မဟုတ္ခဲ့တဲ့ငါ အခုစိတ္နဲ ့လည္း မဟုတ္ခဲ့တဲ့ငါ သူစိုက္ပ်ိဳးခဲ့သမွ် ဒုကၡ ငါရိတ္သိမ္းေနရ။ ေနာက္္ဘဝ ျဖစ္မယ့္ငါ ဝွက္ဖဲ တခ်ပ္ျဖစ္ေနတဲ့ငါ….. အခုရုပ္နဲ ့မဟုတ္ေတာ့မယ့္ငါ အခုစိတ္နဲ ့မဟုတ္ေတာ့မယ့္ငါ ငါမမွတ္မိေတာ့မယ့္ ငါမွာ ငါနဲ ့တူတာ ဘာက်န္ဦးမလဲ။ ေသခ်ာမျမင္ႏုိ္င္ေသးေတာ့လည္း ေနာက္ဘဝငါဆိုတာ တျခားတေယာက္လိုပဲ။ အခုလက္ရွိငါ ငါသန္းေပါင္းမ်ားစြာထဲက ငါေပါ့ ငါက… အခုေရတြင္းတူးရင္ အခုေရၾကည္ေသာက္ရမွ ေက်နပ္တတ္တယ္။ ငါက ေညာင္ပင္ရမရ မေသခ်ာတိုင္း ေညာင္ေစ့ေလးကုိ ႏွေျမာတတ္တယ္။ ငါက တေသာင္းလွဴခ်ိန္မွာ ေနာက္ဘဝဆိုတာကိုသတိရျပီး တသိန္းလိမ္ခ်ိန္မွာ ေနာက္္ဘဝဆိုတာကုိ ေမ့ထားတတ္တယ္။ ငါက အေပးအယူေလးနဲ ့မွ ေျပးကူေဖးမ ေလ့ရွိတယ္။ ေဖာင္စီးဆဲ ေရငတ္ေနတဲ့ငါေပါ့ အေမွာင္ၾကီးထဲ ေနတတ္ေနတဲ့ငါ။ လူ ့စိတ္ဆိုတာကလည္း အခ်ိန္နဲ ့အမွ်ေျပာင္းေနတဲ့ အီေကြးရွင္းတေၾကာင္းလား? မေကာင္းတာလုပ္ဖုိ ့လြယ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါက ငရဲကုိေမ့တယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ဖို ့ခက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါက နတ္ျပည္ကုိေမ့တယ္။ ငါက အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ခြင့္သိပ္မရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြက် တခါသံုးေမတၱာေတြကို ႏွဳတ္ခမ္းေလးလွဳပ္ရံုပဲထုတ္တယ္။ လက္ေတြ ့ျဖည့္ဆည္းေပးရမယ့္ အခ်ိန္က် ငါ့လက္ဖဝါးမွာ ေမတၱာေတြခန္းေနတတ္တယ္။ ဒီလိုနဲ ငါဟာ အဖိုးတန္ရတနာေတြကို တကန္ ့စာ မီးခံေသတၱာထဲမွာ သိမ္းထားလုိက္ျပီး နံနက္ခင္းတခ်ိဳ ့မွာ စိတ္ေျဖရံုပဲ ထုတ္ၾကည့္ေနခဲ့။ ေရရဲ ႕ျပင္ပမွာ မေနႏုိင္တဲ့ငါးေတြလုိ ၾကိဳးေတြရဲ ့ျပင္ပမွာ မေနႏုိင္တဲ့ငါက ေယာနသံစင္ေရာ္လိုလည္း ပ်ံခ်င္ခဲ့တယ္။ တကယ္လို ့ ခုခ်က္ျခင္း ဆုေတာင္းေတြ ျပည့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ခုခ်က္ျခင္း ၾကိဳးေတြကုိ ငါျဖတ္ရဲပါ့မလား။ ေနာက္ဆံုးေတာ့…. အမွဳတရာနဲ ့ အခုငါကုိ စာတေၾကာင္းတည္းနဲ ့ေျပာရရင္ ငါဟာ ေျဗာင္းဆန္အမွားေတြနဲ ့ ေျပာင္းျပန္သြားေနတဲ့ ရထား။ ေကာင္းကင္ကို

အိပ္​မက္​ဆိုတာ မက္​ခြင္​့ ရွိ​ေနတုန္​း ခဏပါပဲ့ နိုးထလာတဲ့ အခ်ိန္​မွာ​ေတာ့ အမွတ္​တရ တစ္​ခုကလြဲလို႔ ဘာမွ ျဖစ္​မလာခဲ့ပါဘူး တခါ တခါ ဆို ​ေမ့​ေတာင္​ ​ေမ့​သြား​ေသးတယ္​ ဟုတ္​တယ္​​ေနာ္ လက္​ရွိ ငါပိုင္​ဆိုင္​တယ္​ ဆိုတာ​ေတြဟာလည္​း အိပ္​မက္​ တစ္​ပုဒ္​ပါပဲ့ မယံုရင္​ အစမ္​း​ေသၾကည္​့ပါလား

အမွားအယြင္း ေတြ ေအာက္မွာ ေလာက ၀ဋ္ ေတြ အေက်ဆပ္ဖို. ပါလား ဧည္.ခံ စကားလံုး အေသေတြ ပါလား ၉၈ က သူငယ္ခ်င္​းေလးပါလား ေဒါင့္မက်ိဳးတဲ. စိတ္ဓါတ္ေလးေတြ ပါလာသလား အဲဒီ အမွားအယြင္းေတြ ေအာက္မွာ.. ငါတို..ေတြ............ ေတြ႕ဆံုၾကေသးလား ဒီလိုပါပဲ နာက်င္မွဳ ဒဏ္ရာေတြက လူသားသံုး ဘာသာစကားလို ငါတို႔ တြင္တြင္သံုးတတ္တယ္ ကမာၻၾကီး ရဲ. ရယ္သံက တိုးလိုက္တာဟာ အေ၀ဆံုးထိ ခြဲခြာဖို. အနီးဆံုးေတြ႕ဆံု ခိုနားခဲ့ ျပီး ျပီ ပဲ့ ကမာၻၾကီး ရဲ. ငိုသံက တိုးလိုက္တာ ​ေနာက္​ဆံုး ခြဲခြာခ်ိန္​ထိ ေကာင္းကင္ တစ္ခုလံုး ရင္အံုထဲ ထည္.....၀ွက္...သြား...ရွာ ..တယ္​ ငါတို. အေ၀းဆံုးထိ ခြဲခြာဖို. အနီးဆံုး ေတြ.ဆံု ခိုနားခဲ.ၾကတယ္​ ငါတို. မွန္ တခ်ပ္ကို လိုအပ္ေနတာလား ျပတင္းေပါက္ တျခမ္းစာ မရွိတဲ. ဘ၀ မွာ ကိုယ္ဆႏၵ နဲ. ၾကယ္ေတြ ေျခြခ်မိျပန္တယ္ ဘယ္ဟာ အျဖဴ ဘယ္ဟာ အမဲ လည္း အေရာင္ေတြရဲ. ခံစားခ်က္မွာ အတၱေတြ ခါးလြန္းလို. ငါ မသဲကြဲ မိျပန္ဘူးဟာ

သဲလြန္​စ ​ေတြကို ရွာ​ေတြ႕မွာပဲ့ ဆိုတာ သံသယ ျဖစ္​စရာ မလိုဘူး

________________________

သာမန္ျဖစ္စဥ္တစ္ခုအျဖစ္္ ေတြေဝမႈတစ္ခုခုအေပၚ ကိုယ္စားျပဳျပီးသားျဖစ္ေနတတ္သတဲ။့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို မိတၱဴပြားၿပီး လိုက္ေ၀ေနသလား ။
အရပ္႐ွစ္မ်က္ႏွာလံုးနာမက်န္းျဖစ္ေတာ့မယ္။
ခံစားခ်က္ဆိုတာလည္း လူကလုပ္တဲ့အေတြးအေခၚ ။
ေနရခက္ခဲတဲ့အခါ ထိေတြ႔ခံစားမိတဲ့အာရံုတိုင္းဟာ နိဗၺာန္ပဲ မွတ္ယူသင့္တယ္မို႔လား။
 ၀မ္းနည္းမႈအျပည့္အႏွက္ငါ့မွာရိွတယ္ ကမၻာကုန္က်ယ္သေရြ႔။
ျပကၡဒိန္ကို ၾကည့္တယ္ဆိုတာ ဒဏ္ရာေတြေရတြက္တာပဲ။
ျပကၡဒိန္ ျကည့္တယ္ဆိုတါ ဘာသာေရးလုပ္တာပဲ ။
ျပကၡဒိန္ ၾကည့္တယ္ဆိုတာ အမွန္တရားရဲ႕အနားသတ္ကို ေပတံနဲ႔တိုင္းတာတာပဲ။
ျပန္အမ္းလို႔မရတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကိုပဲ ငါ တရားမွတ္ပါတယ္။
မေတာ္တဆ ဘလိတ္ဓားဟာ ငါ့ လက္ေကာက္၀တ္ေပၚ လာနားတယ္။
ဘလိုင္းႀကီး ၀ဋ္လိုက္ခံရတာပဲ။
ဘဝင္မက်စရာေတြကအမ်ားႀကီးပဲ အသက္႐ွဴၾကပ္တယ္။
မရဏဟာ အဆုံးစြန္ခံစားမႈတစ္မ်ဳိးန့ဲ။  ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ဗီလိန္ ငါေတြ႔ခဲ့တယ္ ။
ေရာေရာေထြးေထြး ၊ ငရဲ ၊အကုသိုလ္ ၊ သံေ၀ဂဥာဏ္ ၊ သံသရာ ။
နာက်င္ အခ်ိန္ပုိဟာဘယ္အရက္ဆုိင္က ထ လာတာလဲ ။
ေသျခင္းသာလ်ွင္ ေနေပ်ာ္တဲ့ ဘ၀။
ငါ့ျဖစ္တည္မႈကုိ ႐ိုတ္ခ်ိဳးမိေတာ့မယ္။

ဆု​ေတာင္​းစကား

အၿပံဳးကိုဖိတ္​ အမုန္​းပိတ္​၍
အရံူးအျမတ္​ မထည္​့တြက္​ပဲ
နွလံုးရင္​မွာ ျဖဴစင္​စြာျဖင္​့
​ေမတၱာ​ေရစီး ခ်စ္​ခရီးမွာ
နွစ္​ကိုယ္​လက္​ၿမဲ တူယွဥ္​တြဲ၍
အ​ေအးအပူ အတားဟူသမ်ွ
တူနွစ္​ကိုယ္​မ်က္​နွာ ၾကည္​့ရူွကာျဖင္​့
​ေက်ာ္​လြားျဖတ္​သန္​း မၿငီးစတမ္​းမို႔
ခ်စ္​လမ္​းခရီးမွာ ဆူးခင္​းလာလဲ
ပန္​းခင္​းထားလို အတူနင္​း​ေျခ
သစၥာ​ေျမမွာ ခ်စ္​အိမ္​​ေလး​ေဆာက္​
နွစ္​​ေယာက္​ဘဝ စြယ္​​ေတာ္​႐ြက္​သို႔
လွပ​ေစ​ေၾကာင္​း ဆုမြန္​​ေတာင္​းရင္​း
ခ်စ္​သူတိုင္​းလည္​ ညားပါ​ေစ~~~~~

ထြက္​​ေပါက္​

ဧဒင္မွာ ဧ၀ တစ္ေယာက္တည္း မို႕
အာဒံအဖို႕ ရင္ခုန္တာ မဆန္းေပမဲ့
လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ မိန္းကေလးေတြေပါတဲ့ကမၻာမွာ
မင္းတစ္ေယာက္သာ ခ်စ္မိတဲ့ ငါက ႐ူးႏွမ္းေနလို႕လား .....

ဦးက်ည္ေပြ႕မွာေတာင္ အတက္ထြက္ခဲ့ေသးတာပဲ
ငါ့ရင္ဘတ္မွာလဲ ျဖတ္ထုတ္ရခက္
အတက္ တစ္ခု ထြက္ခဲ့ၿပီေလ
မင္းေၾကာင့္ေပါ့ မိန္းကေလးရယ္ ...

အားမတန္ မာန္ေလွ်ာ့ ဆိုေပမဲ့
အသြားအျပန္ေတာ့ ႐ွိသင့္ရဲ႕
မနက္ျဖန္ဆိုတာ ဘာမွန္း မသိတဲ့ဘ၀မွာ
အေသအခ်ာ ႐ွိတာက အလြမ္းစုတို႕ ...

အနမ္းျပဳဖို႕အားယူထားတဲ့ ပါးျပင္ကို တမ္းတ
အဲဒီ အခ်မ္းညေတြ အတြက္
အခန္း၀ကိုပဲ ထြက္ေအာ္ရမလား
အနာဂတ္ကိုပဲ တြက္ေမွ်ာ္ရမလား ....

ရင္နဲ႕ မခ်ိေအာင္ခံစားရပါတယ္ဆိုမွ
သူမ မသိတာ ဆိုးလုိက္တာ
ဘာကိုမွ ယိုးမယ္မဖြဲ႕ေတာ့ပါဘူး
အဲဒီမီးခိုးေငြ႕ေတြၾကား ဒီညကုန္သြားပါရေစ ....

ဘာမွ မထားခ်င္ဘူး
ရပင့္နဲ႕ ေ၀းေနတဲ့ဘ၀မို႕
ရရစ္ကို အေဖာ္ညိွ
ဓါးစာခံ အျဖဴေရာင္ နတ္သမီးတို႕ သိတယ္ ....

ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ
ရင္ထဲမွာ ေျဗာင္းဆန္ေနသမို႕
ကဗ်ာတို႕ ေရးမိပါတယ္
နားလည္ၾကည့္ေပးပါ ပရိတ္သတ္ၾကီးရယ္ ....